Primary tabs

[ilegalni_bioskop] SYMBIOPSYCHOTAXIPLASM: TAKE ONE / William Greaves / 12. april, 18:00

Podaci: 

Rezija: William Greaves
Trajanje: 75 min.
Predstavlja: Marta Popivoda


Nedelja, 12. april, 18:00
Magacin u Kraljevica Marka 4

TkH-centar u okviru projekta [ilegalni_bioskop]
poziva Vas na projekciju sa diskusijom o filmu:

 

SYMBIOPSYCHOTAXIPLASM: TAKE ONE (1968, SAD)

 

Symbiopsychotaxiplasm: Take One je dokumentarni film koncipiran i reziran od strane jednog od retkih filmskih autora afro-americkog porekla u SAD krajem 60ih godina. Kako navodi autorka teksta “Symbiopsychotaxiplasm: Still no Answers” Amy Taubin, ’68. godine u SAD bilo je samo nekoliko afro-americkih reditelja koji su radili na televiziji i nijedan koji je ima priliku da rezira dugometrazni igrani film. Takodje, Afro-amerikanac kao autor eksperimentalnog filma u liniji Warhola i Godarda nije se mogao zamisliti da Greaves nije samoinicijativno zapoceo jedan takav projekat – upravo film koji cete imati priliku da vidite.
 

Radnju filma odredjuju tri segmenta, odnosno tri kamere i nivoa price koje reditelj odlucuje da suoci: “probno snimanje” dijaloske scene izmedju muskarca i zene koji su pred raskidom; zatim filmska ekipa koja prati reditelja i glumce, ali i prolaznike, posmatrace i njhove reakcije tokom snimanja u njujorskom Central parku; i filmska ekipa koja samoinicijativno odlucuje da zabelezi svoje nedoumice povodom rediteljskog postupka, kvaliteta scenarija i uopste koncepcije filma. Suocena u filmu, ova tri segmenta eksplicitno istrazuju i preispituju odnose moci na filmskom setu. Film Symbiopsychotaxiplasm: Take One mogli bismo definisati kao behind-the-scenes dramu otvorene forme, ali i uopstenije kao, do tada neistrazeni, hibrid izmedju igranog i dokumentarnog.
 

Ono sto je zanimljivo za kontekstualizaciju ovog filma jeste situacija borbe dve paradigme u filmskom i pozorisnom svetu kasnih 60ih u SAD. Prva je ideja reditelja, kao “autora” filma, koja nastaje pod uticajem teorije autora Cahiers du cinema, a sa namerom da se promeni sistem holivudskih studija gde je producent bio neprikosnoveni “autor”. Druga je ideja kolektivnog, zajednice, grupe, koja krajem 60ih postaje sve uticajnija jacanjem kulture otpora (counterculture), a posebno njenim politickim delovanjem – pokretom za ljudska prava i nove levice.